Bugün herkes yenileniyor Azizim… Bazısı da günah çıkarıp arınmaya çalışıyor, ha gayret!

Kimi koltuğunu, kimi adresini, kimi söylemini…

Ama insan yenilenirken çıktığı kabı beğenmemeye başlarsa, kamuoyu da ister istemez sorar:

Dün neredeydiniz?

Çünkü dün siz Bodrum’daydınız.

Ve ne tesadüf…

Bodrum’da belediye çalışanlarının kaçının “bankamatik memuru” olduğu sokakta konuşuluyordu.

Bu söylentileri yabancılardan değil, siyasi masalarda konuşulanlardan duyuyordu Bodrum.

Dün siz Bodrum’daydınız.

Aynı siyasi gelenekten gelen 23 rakibin ortaya çıktığı bir siyasi tablo yerel seçim arifesinde göze çarpıyordu!

Peki bu siyaseten bir başarı mıydı?

“En çok rakibi ben doğururum” cümlesi siyaseten ne anlatıyordu?

Dün siz Bodrum’daydınız.

Bodrum Belediye Meclisi listesinin İstanbul ve Ankara desteğiyle şekillendirildiği iddiaları yalnızca kulislerde konuşulmuyor, bu iddialara yönelik tepki siyasetin ve sokağın gündemine taşınıyordu.

Dün siz Bodrum’daydınız.

Evet, inanılır gibi değil! Yine dün siz Bodrum’daydınız.

Üstelik arkanızdan gelecek siyasi halefinizin belirlenmesinde etkili olduğunuz yönündeki siyasi değerlendirmeler de kamuoyunda tartışılıyordu.

Şimdi soralım:

Bugün neden Bodrum Belediye Meclisi, üstelik dün aynı siyasi safta yer aldığınız belediyenin meclis üyeleri, sizin yeni etik tartışmalarınızın muhatabı?

Dün Bodrum’da değiştiremediğiniz neyi bugün Muğla’dan, uzaktan kumandayla değiştirebileceğinizi düşünüyorsunuz?

Çünkü mesele gerçekten etik ise, ölçünün de değişmemesi gerekir.

Bugün Muğla Büyükşehir Belediye Başkanlığı koltuğuna geldiniz. Bodrum’dan Muğla’ya bir grup hicret ettiniz…

Peki bu koltuğa hangi siyasi başarıyla geldiğinizi en çok Bodrumlu seçmen sorgulamadı mı?

Sizce hâlen sorgulamıyor mu?

Bodrum medyası günlerce Muğla Büyükşehir Belediyesi’nde “Kim yönetici?” sorusunu sormadı mı?

Bodrum’daki iki başlı yönetim, çekişme ve kaosun şimdi Muğla’ya mı taşındığı sorusunu belediye işçilerinin sendika seçimlerinde bile duymadık mı?

Peki…

“İnsan kaynakları mı, akraba kaynakları mı?” başlıklı haber hangi dönemi anlatıyordu?

Haberde gündeme getirilen “15 yakın akraba” iddiasının dayanağı neydi?

Kim, hangi birime, hangi kriterle yerleştirilmişti?

Habere tekzip gönderildi mi?

İddialar yalanlandı mı?

15 yakın akraba şimdi afiyette mi?

Ve bugün…

O isimler nerede?

Kamuoyuna bu konuda kapsamlı bir açıklama yapıldı mı?

Şimdi aynı soruları Muğla’nın tamamı için soralım.

Belediye iştiraklerinin yönetim kurullarına kimler, hangi kriterlerle getiriliyor?

Liyakat ölçüsü nedir?

Mesleki yeterlilikleri nelerdir?

Akrabalık ilişkileri üzerinden işe alım iddiaları Muğla’nın 13 ilçesinde inceleniyor mu?

İncelenmiyorsa neden?

Büyükşehir’in kendi resmi daire başkanlıkları varken neden ayrıca iştirakler ve başka yapılar üzerinden paralel görev alanları oluşturuluyor?

Kamuoyuna yansıyan ilişki ağları ile fotoğraflar da neyin nesi?

Bunlar neyin göstergesi?

Biz fotoğraflardan hüküm çıkarmıyoruz.

Hikâyesini soruyoruz.

Çünkü bir fotoğraf tek başına hiçbir şeyi kanıtlamaz.

Ama kamuoyunun sorduğu sorulara cevap vermek de bir belediyenin kurumsal sorumluluğudur.

Ve bütün bunların yanında çok daha temel bir soru var:

Sizce sizin siyasi varlığınız etik mi?

Bu sorunun cevabı yalnızca “evet” veya “hayır” değildir.

Asıl mesele şudur:

Aynı ölçüyü kendinize de uygulayabiliyor musunuz?

Çünkü etik, insanın yalnızca rakibinin ya da eski bir dostunun kapısında aradığı bir erdem değildir.

Etik, insanın kendi geçmişine de dönüp bakabilmesidir.

Dün Bodrum’da susulan ne varsa bugün Muğla’da yüksek sesle soruluyorsa, kamuoyu da doğal olarak sorar:

Dün görmediğiniz neyi bugün gördünüz?

Dün değiştiremediğiniz neyi bugün değiştirmeye çalışıyorsunuz?

Ve en önemlisi:

Dün Bodrum sizin siyasi sorumluluk alanınızdı.

Bugün Muğla sizin siyasi sorumluluk alanınız.

Öyleyse soruların adresini değiştirmek kolay.

Soruların muhatabını değiştirmek o kadar kolay değil.

Bir de ne derler bilirsiniz:

Eviniz camdansa başkasının evine taş atmak üstün zekâ örneği sayılmaz.

Hele taşın nereden geldiğini herkes hatırlıyorsa…

Ve dostum, istifa makamı hayatta olsaydı koltuklar çoktan liyakate teslim olmuştu. Sence öyle mi?

Haydi selametle…